مرکز تحلیل آماری مقاله پایان نامه ،کاهش تضمینی درصد همانندجویی
ایران پروداک
مبانی نظری مهارت های اجتماعی

مبانی نظری مهارت های اجتماعی

مبانی نظری رشته روانشناسی
قیمت: ۲۵,۰۰۰ تومان
173

مبانی نظری

نوع فایل: WORD 

منبع: دارد

پاورقی: دارد

تعداد صفحه:29

پرسشنامه مهارت های اجتماعی

مهارت های اجتماعی

اصطلاح مهارت های اجتماعی توسط روان شناس اجتماعی اهل بریتانیا به نام میشل آرگیل (1975) مطرح گردیده است.او تعاملات بین انسان - ماشین و انسان- انسان را عنوان،و محدودیت های بین ظهور مهارت های ادراکی- حرکتی را در ارتباط با رفتار اجتماعی تشخیص داد.او رفتار اجتماعی را رفتارهایی می داند که عامل با دیگران کمک می کند به اهداف خویش دست یابند (موتا بی وفتی،1384). مهارت های اجتماعی استعدادی است که باعث بروز رفتارهایی می شود که بطور مثبت یا منفی تقویت می شوند.این مهارت ها می توانند در درروابط آدمی با دیگران  نتایج مثبت و موفقیت آمیزی به وجود آورند.مهارت های اجتماعی شامل مهارت تشخیص خصوصیات گروه،مهارت درارتباط گیری ،مهارت گوش کردن ،مهارت همدردی،مهارت در ارتباط غیر کلامی،مهارت در تشخیص احساس های خویش و مهارت کنترل خویشتن است که در این مهارت ها در برخی از ویژگی های خود با یکدیگر وجوه مشترک دارند و از جهات دیگر دارای عناصر مخصوص به خود هستند  "لیبت"و"لوین سان"(1973) تعریف اولیه خود از مهارت های اجتماعی را چنین بیان کرده اند:"توانایی های پیچیده ای برای ظاهر ساختن رفتارهایی که به طور مثبت یا منفی تقویت می شوند ،و ظاهر ساختن رفتارهایی که توسط دیگران مورد تنبیه یا خاموشی قرار می گیرند" ( کارتلج ومیلبرن،1984).

اجزاء مهارت و فرآیندهای مهارت 

اجزای مهارت را فرآیندهای واحدی نظیر نگاه، تکان دادن سر، یا رفتارهایی در روابط اجتماعی مانند سلام و خداحافظی تشکیل می دهند فرآیندهای اجتماعی به توانایی فرد در ایجاد رفتار ماهرانه بر اساس قواعد و اهداف مربوطه و در پاسخ به بازخوردهای اجتماعی اشاره دارد. این تمایز نیاز فرد را به نظارت بر موقعیت ها و تغییر رفتار در برابر واکنش سایر افراد می سنجد(شعاری نژاد،1382).

مهارت های اجتماعی را هم دارای جنبه های مشهود و هم دارای عناصر شناختی نامشهود است.

عناصر شناختی نامشهود افکار و تصمیماتی است که باید در ارتباطات متقابل بعدی گرفته شود یا انجام گیرد این عناصر همچنین مقاصد و بینش فرد دیگری را شامل می شود که واکنش در برابر آن احتمالاً بر اندیشه های طرف مقابل تأثیر می گذارد. مهارت­های اجتماعی شامل رفتارهایی است که در تعامل موفق و مناسب با دیگران به کار می رود و این مهارت­ها با داشتن پایه در شناخت اجتماعی از قبیل ادراک اجتماعی و استدلال اجتماعی ظهور می یابند. مهارت های اجتماعی نه تنها امکان شروع وتداوم روابط متقابل ومثبت را به دیگران فراهم می آورد بلکه توانایی نیل به اهداف ارتباط را نیز در شخص ایجاد می کند.  (بهپژوه و سلیمیان،1384)

مهارت های اجتماعی

بهزيستي روان شناختي به عنوان تجربه ي دروني عواطف مثبت و احساس سرزندگي و سلامت عاطفي، عدم تجربه ي درماندگي ذهني و رضايتمندي كلّي از زندگي و نيز تلاش براي کمال در جهت تحقق توانايي هاي بالقوه­ي واقعي فرد تعريف مي شود که در ارتقاي سلامت عمومي و بهبود عملكرد رواني- اجتماعي نقش مهمي دارد (ریف، 1989: 57) بهزيستي روان شناختي يک مفهوم چند مؤلفه­اي و شامل ، پذيرش خود، روابط مثبت با ديگران، خودمختاري، تسلط بر محيط، زندگي هدفمند و رشد فردي است(فرایبرگ، 2005: 29-2).

چاو[1] (2007) کنش متقابل اجتماعی را به یک فرآیند مرحله­ای که هر مرحله نیازمند یک مجموعه از مهارت­های متفاوتی است، تجزیه نموده اند، مرحله اول ارتباط، نیازمند مهارت گیرندگی است که شامل مهارت هایی است که برای توجه کردن و درک درست اطلاعات اجتماعی متناسب که در موقعیت ها وجود دارد لازم می باشد، چون متناسب بودن رفتار میان فردی ما معمولاً وابسته به موقعیت ها است، انتخاب رفتار اجتماعی درست، بستگی زیادی به شناخت صحیح نشانه های میان فردی و محیطی دارد که ما را به پاسخ های مؤثر رهنمون می کند.

مثال های مهارت های گیرندگی شامل شناخت متناسب اشخاصی است که با آنها تعامل می کنیم.

شناخت صحیح احساسات و امیالی که دیگران بیان می کنند. در واقع شنیدن صحیح آنچه دیگران بیان می کنند و دانستن اهداف شخصی فردی که با ما تعامل می نماید، می باشد. در مرحله بعدی ما نیازمند مهارت های پردازشی می باشیم. برای موفق شدن در رویارویی میان فردی نیازمند به این هستیم که بدانیم می خواهیم چه چیزی را بدست آوریم و چگونه می توانیم به بهترین وجه آن را کسب کنیم. انتخاب مهارت هایی که برای کسب اهداف نزدیک مؤثرتر هستند مستلزم توانایی حل مشکل به شیوه منظم و سازمان یافته می­باشد. بعد از درک صحیح اطلاعات اجتماعی متناسب با موقعیت(مهارت­های گیرندگی) و شناخت مهارت های لازم برای تعامل(مهارت های پردازش) می بایستی مهارت ها را به طرز شایسته ای برای تکمیل موفقیت آمیز مبادله های میان فردی به اجرا در آوریم. این مرحله سوم از ارتباط، مستلزم مهارت های فرستندگی رفتارهای واقعی درگیر در تبادل اجتماعی می باشد. مهارت های فرستندگی شامل محتوای کلامی یا آن چه که بیان می شود و هم این که چگونه پیام با دیگران ارتباط پیدا می کند، می باشد. ارتباط خوب مستلزم درک صحیح اجتماعی(مهارت های گیرندگی) و توانایی برنامه ریزی شناختی(مهارت های پردازش) قبل از دادن یک پاسخ رفتار مؤثر(مهارت فرستندگی) می باشند. (شعاری نژاد،1382).

تغییر ساختار خانواده، شبکه گسترده و پیچیده ارتباطات انسانی و تنوع، گستردگی و هجوم منابع اطلاعاتی انسان­ها را با چالش ها، استرس ها و فشارهای متعددی روبه رو کرده است که مقابله مؤثر با آنها نیازمند توانمندی های روانی ـ اجتماعی است. فقدان مهارت­ها و توانایی­های عاطفی، روانی و اجتماعی افراد را در مواجهه با مسائل و مشکلات، آسیب­پذیر کرده و آنها را در معرض انواع اختلالات روانی، اجتماعی و رفتاری قرار می­دهد. در سال 1993 آموزش مهارت­های زندگی از سوی سازمان ملل متحد به کشورهای عضو به طور جدی توصیه شد. این تحول، فعالیت علاقه مندان به کاربرد روانشناسی در زندگی روزمره با هدف ارتقای بهداشت روانی جامعه را در ایران وارد مرحله جدیدی ساخت. مهارت های زندگی توانایی هایی هستند که به ما کمک می کنند تا در موقعیت های مختلف، عاقلانه و صحیح رفتار کنیم، به طوری که آرامش داشته باشیم، لذت ببریم ودر عین حال با دیگران ارتباط سازگارانه و مفیدی را برقرار کنیم و بدون توسل به خشونت یا خودخوری بتوانیم مسائل پیش آمده را حل کنیم و ضمن کسب موفقیت در زندگی احساس شادمانی داشته باشیم. مهارت­های اجتماعی شامل قابلیت هایی می شود که تواماً هوش اجتماعی نامیده می شوند. مهارت های اجتماعی شامل قابلیت بیان افکار در تبادلات اجتماعی، دانش نسبت به نقش ها و ارزش های اجتماعی، مهارت درک شرایط مختلف اجتماعی، مهارت های حل مسئله و مهارت های ایفای نقش های اجتماعی است. اصولاً مهارت با دانایی تفاوت دارد. همانطور که فرد با خواندن کتاب آموزش شنا، فقط علم به موضوع پیدا می کند و شنا کردن یاد نمی گیرد، دانستن این مهارت ها هم کافی نیست بلکه با تمرین مستمر و به کارگیری به مرور در زندگی روزمره، می توانیم مهارت های اجتماعی را مدیریت کرده و در شرایط مختلف اجتماعی رفتار مناسب داشته باشیم. مدیریت و آموزش مهارت های زندگی، به معنی برخورداری توانایی های لازم در حل مشکلات و جلوگیری از تبدیل شدن آنها به بحران های فرسایشی است.(مژدهی ،1382)

مهارت های اجتماعی

مهارت های زندگی، از طریق آموزش و تجربه قابل استفاده است و فرایندی است که موجب ثبات در شخصیت و عمق در هویت شده، توسعه فرهنگ فردی را سامان می بخشد و موجب رضایت و مقبولیت و موفقیت در زندگی می شود.«ایلین مالیگن» یکی از مربیان آموزش زندگی، در این رابطه می گوید:« آموزش زندگی، نه یک شیوه درمانی بلکه شیوه عملی و مبتنی بر اهداف است».( شولتز،  1377)

محصولات مشابه